Wspomnienia z Zielonej Wyspy – Dublińskie ulice

Korzystam z tego, że mogę się samodzielnie poruszać po mieście i penetruję okolicę.

Stołeczne ulice są przeważnie wąskie. Wyjątek stanowią deptak Grafton, O’Connel Street i promenada wzdłuż rzeki Liffey. Ponieważ o Graftonie wspominałam już nie raz, tym razem skupię się na pozostałych.

Rzeka dzieli miasto na część południową i północną, z których ta pierwsza jest bardziej malownicza i mieści najbardziej spektakularne zabytki stolicy.

Nadrzeczna promenada jest zawsze zatłoczona, przemieszczają się nią tłumy pieszych i zmotoryzowanych turystów i Dublińczyków. To główny trakt miasta z zachodu na wschód.098Liczne mosty na Liffey ułatwiają przemieszczanie się z południa na północ miasta.082a także służą jako miejsce wypoczynku…077

Z nadrzecznego brzegu pięknie prezentuje się The Custom House, neoklasycystyczny gmach z XVIII wieku. Został on zaprojektowany przez angielskiego architekta Jamesa Gandona i pełnił rolę komory celnej dla dublińskiego portu. Do współpracy przy projekcie główny architekt zaprosił zaprosił irlandzkich artystów i rzemieślników – kamieniarzy i cieśli. Płaskorzeźby,  przedstawiające główne rzeki Irlandii na wszystkich czterech elewacjach, wykonał Edward Smythe, a autorem posągów na kopule i zwieńczeniu jest Henry Banks. Budynek powstawał przez dziesięć lat, ostatecznie oddano go do użytku w 1791 roku. Jego budowa pochłonęła astronomiczną na owe czasy sumę 200 tysięcy funtów. Był to największy wolnostojący budynek użyteczności publicznej w Dublinie.079

Kolejnym zwracającym uwagę gmachem na lewym brzegu jest budynek Four Courts, czyli siedziba  Sądów – Najwyższego, Powszechnego, Okręgowego a do 2010 także Karnego. Pierwotny projekt budynku wykonał Thomas Cooley, ale po jego śmierci zlecenie przejął J. Gandon i przeprojektował na formę z monumentalną, prawie  z 20 metrową średnicą, kopułę. Główna bryła powstała w latach 1786-1796, ale ostatecznie całą budowę z podcieniami i bocznymi skrzydłami zakończono w 1802 roku.Rzeka spełnia również ( okresowo, w czasie przypływu) rolę traktu komunikacyjnego dla małych084 i nieco większych jednostek pływających.087Niestety,  mimo usilnych starań, nigdy nie udało mi się na niej „przyuważyć” amfibii Wikingów, która podobno kończąc objazd po zabytkach Dublina zabiera turystów na krótki rejs po Liffey.068
Opuszczam promenadę i kieruję się ku centrum południowej dzielnicy. Po drodze mijam (i fotografuję) budynek Trinity College, najstarszej uczelni w kraju, założonej w 1591  roku przez królową Elżbietę I. Uniwersytet wypuścił wielu sławnych absolwentów ( Jonatana Swifta, Oscara Wilde, Samuela Becketta, Edmunda Burke i wielu innych) ale może poszczycić się także tym, że jako pierwsza w Europie zaczęła przyznawać tytuły naukowe kobietom.IMG_4600Naprzeciw wejścia do uczelni znajduje się kolejny zabytkowy obiekt czyli budynek dawnego Parlamentu, obecnie Bank of  Ireland. Gmach został zaprojektowany przez Edwarda Lovett Pearce jako pierwszy na świecie budynek dwuizbowego parlamentu. Został oddany do użytku w 1729 roku i służył Izbom Gmin i Lordów  Królestwa Irlandii do 1800 roku, czyli do momentu jego rozwiązania.  W 1803 gmach został wykupiony od rządu angielskiego przez Bank Irlandii, któremu służy do dziś.067

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s