Dwór w Durowie. Wągrowiec. Wielkopolskie rezydencje.

Ni z tego ni z owego zima przypomniała sobie o Wielkopolsce i nagle sypnęła śniegiem. No, nie w całym regionie, bo gdy wyjeżdżałyśmy rano z Poznania nie było go wcale, ale w okolicach Wągrowca trochę pobieliło. A my nacieszywszy oczy nieczęstym u nas zjawiskiem atmosferycznym ruszyłyśmy w dalszą drogę. Jednak wyjeżdżając z Wągrowca zatrzymałyśmy się na chwilę przy zgrabnym budynku, w którym obecnie mieści się nadleśnictwo Durowo.Durowo jest obecne częścią Wągrowca, ale kiedyś było samodzielnym majątkiem. Dobra te należały początkowo do Cystersów z Łekna a następnie do zakonu cysterskiego w Wągrowcu. W  XVIII wieku od zakonników dzierżawili je Kraszewscy, Szczawczyńscy i Gorzewscy. Po pruskiej kasacie zakonu w durowskich dobrach  utworzono folwark i domenę rządową.  Ich właścicielem stał się w tym czasie Józef Kegel, syn Konstantego , burmistrza Wągrowca. Keglowie pochodzili z rodziny przybyłej z Pomorza szwedzkiego ( zachodniego) i osiedlili się w okolicach Wągrowca w XIX wieku. Dzięki korzystnemu małżeństwu z Konstancją Dyamentówną, Józef wszedł w posiadanie Durowa i to z jego inicjatywy  powstał tutejszy dwór.  W głębi lasu znajduje się grobowiec rodziny Keglów. Ma on kształt greckiej świątyńki, a na architrawie widnieje parafraza strofy Asnyka ” Ale nie depczcie przeszłości ołtarzy, choć sami macie doskonalsze wznieść”. Na cokole umieszczono żeliwne tabliczki z nazwiskami członków rodziny. Z tej rodziny pochodził ksiądz Teofil Kegel, proboszcz zasłużony dla parafii w Środzie Wielkopolskiej i w Gąsawie koło Żnina. Zmarł w rodzinnym Durowie w 1891 roku.

Pod koniec XIX wieku Durowo dzierżawili Ksawera z Szulczewskich I Józef Mieczkowski.

Już w początku XX (1900rok) wieku rząd pruski odebrał majątek Keglom .

Po odzyskaniu niepodległości w  1920 roku utworzono Nadleśnictwo Durowo. Józef Mieczkowski zmarł w 1901 a jego żona, sprzedawszy odziedziczone po rodzicach (Onufry i Józefa ze Skarżyńskich Szulczewscy) Bobrowniki, wraz córką przeniosła się do Wągrowca. Tereny durowskiego folwarku przeznaczono głównie pod zalesianie.

Dwór położony jest przepięknie nad brzegiem jeziora. Otaczają go resztki parku dworskiego, wśród drzewostanu zwraca uwagę wiekowy platan.

Dwór zbudowany jest na planie litery L i składa się z trzech parterowych członów nakrytych wysokimi dachami dwu i wielospadowymi dachami. Oznacza to, że dwór był kilkukrotnie rozbudowywany. Jego najstarsza część znajduje się w dłuższej osi, równolegle do przebiegającej obok szosy Wągrowiec – Margonin. Składa się ona z parterowego i korpusu i piętrowego ryzalitu w którym niegdyś mieściło się, poprzedzone drewnianym gankiem, wejście główne. Obecnie w parterze i na pięterku umieszczona  jest triada okien. W pierwszej kondygnacji są one prostokątne w drugiej arkadowe. Dworek swym stylem nawiązuje do włoskiego budownictwa willowego, co jeszcze podkreśla  nienachalny detal architektoniczny.

Budynek jest pięknie utrzymany i obecnie stanowi siedzibę Nadleśnictwa. Wśród lasów, które ma ono pod swoją opieką znajduje się także rezerwat „Dębina” położony nieopodal Wągrowca w kierunku na Rogoźno. Można w nim podziwiać ponad trzystuletnie dęby wśród których prawie trzydziestopięciometrowy dąb „Korfanty” ma ponad trzy i pół metra obwodu. W poszyciu rezerwatu występują kokorycze, lilie złotogłów oraz storczyki. Miejsce jest też ostoją ptactwa w tym kolonii czapli siwych.

Radość ze śniegu okazała się bardzo krótkotrwałą. Kiedy wracałyśmy z powrotem prawie nie było po nim śladu.

2 uwagi do wpisu “Dwór w Durowie. Wągrowiec. Wielkopolskie rezydencje.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s