Pałac Łąckich w Koninie. Wielkopolskie rezydencje

To nie był dobry dzień. Długa podróż służbowa, poza zmęczeniem nie przyniosła nam niczego. Nawet pogoda była przeciwko nam i przez większość podróży (fakt, że z różnym nasileniem) padał deszcz. Kiedy znalazłyśmy się z powrotem w granicach Wielkopolski deszcz ucichł a nawet nieśmiało wyjrzało słońce. Aby nie uznać podróży za całkowicie zmarnowaną, postanowiłyśmy skręcić do Konina, jednego z wielu majątków hrabiów Łąckich. Chciałyśmy zobaczyć stojący tam, dziewiętnastowieczny pałacyk…

Mowa dziś oczywiście będzie o wsi Konin, a nie o mieście powiatowym o tej samej nazwie. Wieś ta należy do najstarszych w gminie Lwówek, a pierwsza o niej pisemna wzmianka pochodzi już z 1260 roku. Miejscowość zapisana została jako „Cunin” a etymolodzy spierają się czy nazwę tę wywieść od kuny czy od konia…

Do końca średniowiecza włości pozostawały własnością rodów pieczętujących się Nałęczem, Konińskich i Ostrorogów Lwowskich. W 1 połowie XVII wieku majątek przeszedł na własność Opalińskich herbu Łodzia. W 1760 roku, najprawdopodobniej od ostatniego z rodu Leona Wojciecha Opalińskiego, konińskie dobra nabyła rodzina Łąckich herbu Korzbok. Oni to dzierżyli majątek przez kolejne sto siedemdziesiąt lat.

Zdaje się, że pierwszym z tej rodziny właścicielem majątku był pułkownik znaku husarskiego, podkomorzy brzesko-kujawski Józef Łącki. Po nim, najprawdopodobniej odziedziczył go syn Melchior, zrodzony w małżeństwie z Jadwigą Pawłowską z Werbna. Melchior, w małżeństwie z Reginą Łącką doczekał się gromadki dzieci, z których Konin przejął najstarszy syn Antoni Dionizy, żonaty z  Nimfą ze Sczanieckich.

Po rodzicach, posadowskie włości wraz z Koninem,  przejął Władysław Tomasz, który w 1851 roku w Żoniu poślubił Antoninę ze Skórzewskich herbu Drogosław. Najmłodsza z ich córek, Antonina Zofia, w 1893 roku, w kościele w Lwówku poślubiła Feliksa (syna  Zofii z Horwattów i Józefa) hrabiego Tyszkiewicz Łohojskiego herbu Leliwa. Małżeństwo rezydowało głównie w litewskich dobrach Tyszkiewiczów, Połądze gdzie do dziś stoi piękny pałac Feliksa Tyszkiewicz Łohojskiego. W pierwszych latach małżeństwa na świat przychodziły córki (Krystyna, Alina, Maria, Teresa i Zofia) potem Antonina urodziła synów: Janusza, Feliksa, Stanisława i Alfreda.

Z ich licznego potomstwa Konin odziedziczył urodzony w Połądze syn Feliks (1905-1970), który na mocy umowy rodzinnej (podobnie jak brat Janusz) przybrał nazwisko „Tyszkiewicz- Łącki, obaj zachowali jednak herb Tyszkiewiczów, Leliwę. Dwudziestopięcioletni Feliks junior, w 1930 roku, w Warszawie poślubił o rok starszą Jadwigę, hrabinę Beydo-Rzewuską herbu Krzywda. W rok po ślubie przyszła na świat ich jedyna córka, której nadano imię Janina. Jadwiga i Feliks Tyszkiewicz Łąccy byli ostatnimi przedwojennymi właścicielami Konina. Wojna, która rozpętała się we wrześniu 1939 roku rozdzieliła rodzinę i rozrzuciła po świecie. Feliks znalazł się na terenie Wielkiej Brytanii, gdzie rozwiązawszy pierwsze małżeństwo, w 1949 roku ożenił się powtórnie,  za żonę pojmując brytyjską arystokratkę Elisabeth Margaret Bristow- Loyens. Jadwiga wraz z córką po wojnie znalazły się w Paryżu, gdzie w 1957 roku pani hrabina Tyszkiewicz Łącka  wydała swą jedynaczkę za Paula Chedeau…

Przepiękną aleją obsadzoną majestatycznymi jesionami  zajeżdżamy pod bramę prowadzącą na teren hrabiowskich włości. Stylowa, częściowo otynkowana nawiązuje do bram zamkowych. Brama niby otwarta, a tabliczkę z napisem „teren prywatny, wstęp wzbroniony” bardzo skutecznie zasłaniają podrosłe świerki. Mimo to wahamy się.  Wiemy, że  pani hrabina Janina Tyszkiewicz Łącka Chedau, właścicielka tej posiadłości mieszka w pałacu, więc niezbyt ładnie byłoby z naszej strony wchodzić bez zaproszenia w granice posiadłości tej utytułowanej damy.

Obecna właścicielka założenia pałacowego, pani Janina Tyszkiewicz Łącka Chedeau jest córka ostatniego, przedwojennego właściciela klucza lwóweckiego, Feliksa hrabiego Tyszkiewicz Łąckiego i jego pierwszej żony Jadwigi z Beydo Rzewuskich. Hrabia Feliks formalnie nie nosił tytułu ordynata, jako że nie był wnukiem „po mieczu” hrabiego Władysława Łąckiego, założyciela ordynacji. Feliks i jego brat, Janusz Maria Tyszkiewicz Łącki byli dziećmi córki, Antoniny z Łąckich Tyszkiewiczowej, siostry III ordynata. Obaj, od 1922 roku, nosili podwójne nazwisko.

Pani hrabina przez lata mieszkała we Francji a powróciwszy do kraju, pałacyk w którym się urodziła i wychowała, odkupiła od Skarbu Państwa i własnym sumptem wyremontowała. Więc po prostu tak sobie wejść, „nie wypada”…

Jednak pokusa jest silna, specjalnie przyjechałyśmy, więc żal nam odjeżdżać z niczym. Postanawiamy spróbować z innej strony. Przejeżdżamy wzdłuż parkowego ogrodzenia i w końcu dojeżdżamy do bramy głównej. Niestety sytuacja ta sama. Widzimy tylko aleję drzew i majaczący za nimi fragment pałacu. To jedynie pozwala nam stwierdzić, że jest to dwukondygnacyjny budynek z gankiem kolumnowym i tarasem w fasadzie. Został wybudowany w drugiej połowie XIX wieku dla rodziny Łąckich.

Niestety, zapytać o ewentualne pozwolenie na zobaczenie bliżej obiektu,  nie ma kogo, dookoła  ani człowieka. Rozglądamy się, ale trzeciej możliwości podjechania z innej strony po prostu nie ma. Posiadłość przylega bokiem do jeziora, musiałybyśmy posiadać do dyspozycji amfibię.

Od zachodu do posiadłości przylegają zabudowania gospodarcze. Przystajemy więc  pod bramą folwarku i podziwiamy widniejące za sztachetami stajnie z czerwonej cegły wybudowane w początkach XX wieku.. Z uczuciem niedosytu i żalem odjeżdżamy  z Konina. Trudno, nie zawsze wszystko się udaje…

3 uwagi do wpisu “Pałac Łąckich w Koninie. Wielkopolskie rezydencje

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s